از ابتدای جنگ اخیر، همواره ايران، موضعش نسبت به اتفاقات و عمل و عكس‌العملش يكي از مسائل مورد توجه رسانه‌ها و ساسيون جهان بوده است. اين‌كه ايران از حزب‌الله حمايت مي‌كند، نكته قابل انكاري نيست. ادعاي غرب و اسرائيل در كمك تسليحاتي ايران به حزب‌الله هم گرچه بارها از سوي مقامات ايراني تكذيب شده است، اما تقريبا قابل انكار نيست. مصاحبه جديد محتشمي‌پور با شرق نيز به تمامي شك و گمان‌ها پايان داد.
كشور ديگري كه در معرض اين ‌گونه اتهامات قرار دارد، سوريه است. با اين تفاوت كه پس از ترور "رفيق حريري" و استعفاي اجباري "عمر كرامي"، كه تحت حمايت سوريه بود، روابط دو كشور اندكي تيره شد. دولت "فؤاد سينيوره" و خود او گرايش بيشتري به اعتلاف ۱۴ مارس دارند و بدين ترتيب تنها متحد سوريه، در لبنان، حزب‌الله است.
از روزي چريك‌هاي حزب‌الله دو سرباز اسرائيلي را به گروگان گرفتند و به‌دنبال آن جنگ آغاز شد، دو دولت ايران و سوريه سعي فراواني به خرج داده‌اند تا نقش خود را انكار ناپذير توصيف كنند. اما تاكنون به هدف خود دست نيافته‌اند. آمريكا، اروپا، اسرائيل و حتي دولت لبنان از بازيگري ايران و سوريه استقبال نمي‌كنند و نمي‌خواهند دو كشور نافرمان منطقه از اين جنگ سودي ببرند. دعوت نشدن ايران و سوريه به كنفرانس رم و عدم پذيرش هر طرحي از سوي اين دو كشور ـ حتي از سوي اعراب ـ نشان دهنده نارضايتي از نقش‌آفريني كشورهايي است كه خود آغازگر جنگ بوده‌اند. اين مسئله گرچه در آغاز از سوي مقامات ايران و سوريه كم اهميت جلوه داده مي‌شد، اما اكنون كاسه صبرشان را لبريز ساخته است.

"عماد مصطفی" سفیر سوریه در واشنگتن روز يك‌شنبه در مقاله‌ای در روزنامه لس‌آنجلس تایمز نسبت به همکاری کشورش با آمریکا ابراز آمادگی کرد. او در این مقاله که تحت عنوان «سوریه خواهان گفتگوست اما بوش جواب تلفن را نمی‌دهد» منتشر شد، از بی اعتنایی‌های دولت جورج بوش به دولت سوریه شکايت کرد. سوريه پيش از اين از عدم دعوت خود به كنفرانس رم نيز انتقاد كرده بود.
ايران نيز گرچه به اين صراحت سخني بر زبان نمي‌آورد، اما با مخالفت با هر طرح آتش‌بسي كه ارائه مي‌شود، نارضايتي خود را نشان مي‌دهد. مثلا متكي درباره طرح هفت ماده‌اي سينيوره گفت: «همه لبناني‌ها بر اصل آتش‌بس اتفاق نظر دارند، اما چنين اتفاق نظری در مورد طرح آقای سينيوره برای آتش‌بس بين آنها وجود ندارد.» اين سخنان با واكنش شديد سينيوره مواجه شد. نخست وزير لبنان جواب داد: «فکر می کنم آقای متکی از حد و مرز (خودش) عبور کرده و درنتيجه برخی از طرف‌ها بسرعت موضع او را اتخاذ کرده اند.» اين مواجهه سرانجام نبيه بري رئيس مجلش لبنان را به ميدان كشاند. بری با اشاره به اتهام برخي از احزاب‌ و كشورها نسبت به اظهارات منوچهر متكي، گفت: «متاسفانه برخي از روزنامه‌ها و رسانه‌هاي خبري جهان اظهارات آقاي متكي را بر عكس آنچه كه گفته بود، منعكس كرده‌اند. من در تماس تلفني كه با آقاي متكي داشتم، ايشان متن سخنراني كه در كنفرانس خبري در لبنان انجام داده بود را براي من فكس كرد و من دقيقا اظهارات ايشان را خواندم و بايد بگويم روزنامه‌ها سخنان ايشان را درست ترجمه نكرده‌ بودند.» به نظر نمی رسد این مداخله که سرانجام همه کاسه کوزه‌ها را بر سر مطبوعات شكاند، بتواند از عمق ناراحتي دوطرف بكاهد.

متكي همچنين روز گذشته قطعنامه پيشنهادي فرانسه در باره بحران لبنان را به دليل نفوذ آمريكا، در راستاي دفاع از رژيم صهيونيستي خواند. او اين قطعنامه را شبيه عمليات ديگري عليه لبنان و منافع اين كشور خواند.

ايران و سوريه از دولت لبنان ناراحت هستند و اين دولت با سرعت هرچه تمام‌تر به سوي اعراب مي‌رود.
***
مرتبط:
نقش ايران در بحران خاورميانه
مذاکره با سوريه به جاي ايران