شعبان جعفری هم مرد. آن‌هم در روز ۲۸ مرداد. براي آدم‌هايي مثل من كه هم مصدقي هستيم و هم از مرگ كسي خوشحال نمي‌شويم، موقعيت پارادوكسيكالي است. مردن يك مزدور. يك چماق به‌دست حكومت. يك دشمن ملت، حتي اگر خوشحال كننده نباشد، عبرت آموز است. به قول سيف فرغاني:

هم مرگ بر جهان شما نيز بگذرد

هم رونق زمان شما نيز بگذرد

اي تيغتان چو نيزه براي ستم دراز

اين تيزي سنان شما نيز بگذرد

چون داد عادلان به جهان در بقا نكرد

بيداد ظالمان شما نيز بگذرد

در مملكت چو غرش شيران گذشت و رفت

اين عوعو سگان شما نيز بگذرد

واين بوم محنت از پي آن تا كند خراب

بر دولت آشيان شما نيز بگذرد

باد خزان نكبت ايام ناگهان

بر باغ و بوستان شما نيز بگذرد

آب اجل كه هست گلوگير خاص و عام

بر حلق و بر دهان شما نيز بگذرد

آن كس كه اسب داشت، غبارش فرونشست

گرد سم خران شما نيز بگذرد

بادي كه در زمانه بسي شمع‌ها بكشت

هم بر چراغدان شما نيز بگذرد

زين كاروانسراي، بسي كاروان گذشت

ناچار كاروان شما نيز بگذرد

اين نوبت از كسان به شما ناكسان رسيد

نوبت ز ناكسان شما نيز بگذرد

بيش از دو روز بود از آن دگر كسان

بعد از دو روز از آن شما نيز بگذرد

بر تير جورتان ز تحمل سپر كنيم

تا سختي كمان شما نيز بگذرد

پيل فنا كه شاه بقا مات حكم اوست

هم بر پيادگان شما نيز بگذرد

اي دوستان، خواهم كه به نيكي دعاي سيف

يك روز بر زبان شما نيز بگذرد

مرتبط:

مرگ در ۲۸ مرداد/ مسعود بهنود

کودتاي مرگ عليه شعبان بی مخ/ مریم شبانی