انتخابات هم تمام شد. هرچند هنوز نتایج آن اعلام نشده، اما به نظر ميرسد اگر تقلبي صورت نگيرد، اصلاحطلبان ميتوانند حداقل سه نفر و حداكثر پنج نفر را به شوراي شهر تهران بفرستند.
آيا اين يك پيروزي است؟
به اين سئوال دو گونه ميتوان پاسخ داد.
۱- اگر از اين جهت نگاه كنيم كه اصلاحطلبان تا چندي پيش اكثريت غريب به اتفاق نهادهاي انتخابي را در اختيار داشتند و گمان هم نميكردند كه حالا حالاها از مسند قدرت به زير آيند، فرستادن حداكثر پنج نفر به نهادي بيتاثير و كم اختيار مانند شوراي شهر، يك شكست است.
۲- اما اگر آنچه رخ ميدهد را مدلي -هرچند بسيار ناقص- از دمكراسي ببينيم، آنوقت به فاصله يكسال از شكست سنگين در انتخابات رياست جمهوري، چند نماينده در شوراي شهر پايتخت داشتن، يك پيروزي قابل قبول است.
اين ميان توضيح چند نكته ضروري است:
الف- اين نظر، ربطي به راي ندادن من در انتخابات ديروز ندارد.
ب- عدم پيروزي مطلق احمدينژاد در انتخابات شوراي شهر، پيام خوبي براي او ندارد. اين اتفاق براي خاتمي پس از پنج سال رخ داد.
ج- زياد هم نبايد نگران احمدينژاد بود، چون اين نتايج تنها در تهران به دست آمده كه او در اين شهر از ابتدا هم راي بالايي نداشت.
د- اميدوارم اين نتايج اصلاحطلبان را دوباره متوهم نكند، هرچند هنوز هم كاملا از توهم خارج نشدهاند.
ه- همه اين حرفها در شرايطي است كه عامل تقلب را نا ديده بگيريم. آيا اين كار عاقلانه است؟
شنبه 1385/09/25
بعد از انتخابات
ساعت 14:33 | | لینک


