«_ کشور تبلیغات بر مبنای وحدت کلمه استوار است. کافی است یکی بگوید نه! تا افسون باطل شود. آن وقت است که نظم به خطر می­افتد و آن صدای مخالف باید خفه شود.

.....
_ در کشور تبلیغات یک مرد - هر که می­خواهد باشد و هرقدر حقیر و ناچیز باشد -  همین­که با مغز خودش فکر کرد نظم عمومی را به خطر خواهد انداخت. خروارها کاغذ چاپ شده، شعارهای رژیم را منتشر می­کنند. هزارها بلندگو و صدها هزار اعلامیه و اوراق تبلیغاتی که مجانا توزیع می­شود، گروه گروه ناطق و واعظ که در همه میدان­های عمومی و چهار راه­ها خطابه می­خوانند. هزاران کشیش از فراز منبر خود همان شعارها را تکرار می­کنند؛ به حدی که همه ذله می­شوند و سرسام می­گیرند. در این میان کافی است یک مرد حقیر یک موجود تنها و ضعیف بگوید نه! و به گوش نفر پهلو دستی خود زمزمه کند که نه! و یا شب هنگام روی دیوار بنویسد نه! تا نظم عمومی به خطر بیافتد.»

رمان نان و شراب - نوشته اینیاتسیو سیلونه - ترجمه محمد قاضی- انتشارات زرین - چاپ هشتم - سال 1367