دوست بسيار عزيزم، علي مهتدي، كه در لبنان زندگي مي‌كند و اوضاع اين كشور را از نزديك زير نظر دارد، در كامنت پست قبلي، به نكات خوبي اشاره كرده است. خلاصه‌اش اين مي‌شود كه سوريه براي جلوگيري از تشكيل دادگاه بين‌المللي، هركاري مي‌كند و درگيري‌هاي اخير هم، زيرسر اين كشور است. البته اين هم يك نظر است. نظري كه اتفاقا از دورن ماجرا و از نزديك بحران بيان مي‌شود وبه همين جهت اهميت فراواني دارد. اجازه مي‌خواهم با اين نظر مخالفت كنم. در ابتدا لازم مي‌دانم توضيح بدهم كه به‌هيچ عنوان طرف‌دار هيچ‌كدام از طرف‌هاي درگير در لبنان نبوده و نيستم و در ضمن نسبت به اين موضوع كه سوريه در ناآرامي‌هاي لبنان در طول ساليان گذشته، دست داشته، ترديد ندارم. اما درباره موضوع اخير، تحليلم اندكي متفاوت‌تر است.
آن‌چه مي‌گويم، بخشي از يك تحليل كلي است كه مجال توضيح دادنش اين‌جا نيست.
به اعتقاد من،‌ بنا به دلايل مختلفي، عربستان و ديگر كشورهاي عرب منطقه، خواهان صلح با اسرائيل هستند. در همين حال، حماس، حزب‌الله، سوريه و ايران اصلي‌تري موانع صلح هستند. در اولين مرحله بايد كساني كه در خط مقدم هستند، از گردونه خارج شوند. حماس و حزب‌الله لبنان، به‌سوي نابودي مي‌روند. هركدام به طريقي كه بعدا توضيح خواهم داد. اما در اين ميان بايد ديد كشوري مانند سوريه از ناآرامي‌ها تا چه اندازه سود مي‌برد و اين سود هزينه‌هايش بيشتر است؛ يا خير.
سوريه از ترور پير امين جميل چه سودي مي‌برد؟ جز آن‌كه با از ميدان به در شدن يك نيروي بي صدا و معتدل، خانواده جميل دوباره وارد قدرت شود و موضع ميشل عون ضعيف‌تر از پيش شود؟ و در همين حال حزب‌الله هم كه روز به روز درحال گسترش اقداماتش است، در موضع انفعالي قرار گيرد؟
در حالي كه مشاور حقوقي بان كي مون، اعلام مي‌كند دادگاه ترور رفيق حريري، تا يك سال آينده تشكيل نخواهد شد؛ درگير شدن لبنان در جنگ داخلي به نفع سوريه است يا اسرائيل؟
همچنان معتقدم كه در درگيري‌هاي اخير لبنان و فلسطين، بيش از هرچيز بايد طرح آمريكا و پول عربستان را ديد.
مثلث عربستان، اسرائيل و آمريكا چه راهي را در پيش دارند؟ و اين راه به كجا ختم مي‌شود؟ اين موضوع را در يادداشت بعدي توضيح خواهم داد.