در ميان اين همه بدي كه تابستان دارد، عاشق بعدازظهرهاي ساكتش هستم. امروز به‌طرز عجيبي ساكت است. البته اگر اين همكاران نسبتا محترم بگذارند و دست از اين بچه‌بازي‌هاي‌شان بردارند. اعصابم خورد مي‌شود از اين كارها! ولي بهتر است به اين چيزها فكر نكنم. اگر بروم در بالكن، حتي مي‌توانم صداي بال‌زدن كبوترها را هم بشنوم. بعدازظهرهاي ساكت تابستان حتي اگر با آدم‌هاي بي‌ربط بگذرد باز هم خوب است.