بالاخره نتایج انتصابات در تهران هم اعلام شد. در همین زمینه چند نکته به ذهنم می‌رسد كه دوست ندارم، نگفته بگذارم‌شان.
۱- نفر اول ليست اعتماد ملي (رسول منتجب‌نيا) جزو ۹۰ نفر اول تهران نيست. آن‌چه روز جمعه برگزار شد را انتخابات بدانيم يا انتصابات، نتيجه يكي است. جناب كروبي، دل هيچ‌كس را نتوانسته است بدست آورد.
۲- نام ابراهيم اصغرزاده هم در ليست اعلام شده ديده نمي‌شود. كسي كه دم از طرفداري محرومان مي‌زند، به اندازه احمدي‌نژاد هم نمي‌تواند راي مردم را بدست آورد.*
۳- با توجه به دو بند بالا به سهم‌خواهي و ادعاهاي آقايان هم نگاهي داشته باشيد. من هم‌فكر جبهه مشاركت نيستم و انتقادهاي فراواني را متوجه آن‌ها مي‌دانم؛ اما واقعا چرا بايد به حرف سياه لشگرهاي مشكل‌سازي چون اصغرزداه و كروبي توجه كرد؟
۴- اصلاح‌طلبان با آمدن در صحنه و دعوت از مردم، تنها مزه پيروزي را به كام اصول‌گرايان چشاندند. چيزي كه چهار سال پيش از آن‌ها دريغ كرده بودند.
۵- نگاهي كلي به ليست تهران، نشان مي‌دهد نمايندگان دور هشتم از دور هفتم تندروتر هستند. اين يعني اصلا آن عقلانيت وعده داده شده، در مجلس حاكم نخواهد بود.
۶- حضور مرتضي آقاتهراني و علي مطهري در مجلس، در حالي كه تشنه مصاحبه كردن هستند؛ حداقل تا يك سال سوژه خبرنگاران پارلماني را جور مي‌كند. سعيد ابوطالب را يادتان هست؟
۷- چون هفت عدد مقدسي است، اين آخري را مي‌نويسم. همچنان در حال تكاندن خانه هستم.

*محمود احمدي‌نژاد در انتخابات دور هشتم مجلس از تهران كانديدا بود و بيش از ۲۸۰ هزار راي آورد. (اينجا را ببينيد) در حالي كه نفر چهلم اين دوره از تهران، ۲۰۸ هزار راي آورده و نام منتجب‌نيا و اصغرزداه جزو ۹۰ نفر اول تهران نيست.