گاهی احساس می‌کنم هرچه کوتاه می‌آیی و نجابت به خرج می‌دهی، طرف پر رو تر می‌شود.
حالا من و امثال من بنا به هر دلیل نمی‌خواهند یا نمی‌توانند درباره برخی مسائل سخنی بگویند. آن‌وقت حضرات آن‌قدر رویشان زیاد می‌شود که بیا و ببین.
بالاخره صبر ما هم حدی دارد. نه؟