برای پست قبلي، دوستي باعنوان ... كامنت گذاشته است. به نظرم رسيد چند نكته را در اين‌باره بگويم.
۱- دوست عزيز ايكاش نام خود را مي‌نوشتيد تا ديالوگ جدي‌تري شكل مي‌گرفت. اين‌طور كه شما وارد شده‌ايد، نمي‌توان به‌درستي گفت‌و‌گو كرد. مي‌دانيد، با آدمي كه پشت ديوار است، نمي‌توان حرف زد. من بخش كامنت‌هاي وبلاگم را نه بسته‌ام و نه اديت مي‌كنم. از هيچ حرفي هم ناراحت نمي‌شوم. از سايه بيرون بياييد.
۲- منظور شما را به‌خوبي دريافتم. متاسفانه در آن جريان مورد اشاره، من حداكثر تلاشم را كردم تا اتفاق ناخوشايندي پيش نيايد ولي بي‌تحملي و شتابزدگي دوستان مشكلي كه حل شده بود ( بدون آن که کسی از وجودش خبر داشته باشد) را دوباره به‌شكل شديدتري ايجاد كرد.
۳- برخي اوقات تمام كاسه كوزه‌ها سر كسي شكسته مي‌شود كه كمترين تقصير را دارد! متاسفانه اين‌بار من هدف اين موضوع بودم. بنا به‌دلايلي نمي‌توانم جريان را دقيق توضيح بدهم ولي همين قدر از من بپذيريد كه ناراحت‌ترين فرد در آن جريان من بودم.
۴- وجدانم آسوده است كه هيچ‌گاه در حق كس بد نخواسته‌ام.
۵- قضاوت خداوند از قضاوت هر انساني برايم مهم‌تر است. او همه‌چيز را مي‌داند.
۶- علي‌رغم ميلم براي اولين و آخرين بار در اين مورد اينجا نوشتم. شايد روزي شرايطي بود كه به‌صورت شفاهي توضيح بدهم.