آیاقرار است دوباره لبنان به اشغال اسرائیل درآید؟ حتما خبرهای این چند روزه را خوانده و شنیدهاید؛ تكارشان نميكنم. زماني كه اسرائيل تهاجم گسترده خود به جنوب لبنان را آغاز كرد ( ۱۶ خرداد ۱۳۶۱) بهانه، حضور چريكهاي الفتح بود در آنجا. چريكهايي كه پس از افتضاح سپتامبر سياه از اردن به لبنان آمده بودند. بيروت خسته از جنگ داخلي، زير چكمههاي سربازان اسرائيلي و آنهايي كه آمده بودند تا ناظر خروج "عرفات" و يارانش از لبنان باشند( سربازان فرانسه، آمريكا و كشور ديگري كه نامش را بخاطر ندارم)، مدتها دوام آورد و زنده ماند تا بالاخره آنها رفتند و بيرون از پايتخت لبنان اردو زدند و سرانجام هم شش سال قبل عقب نشستند. البته شبعا را نگه داشتند، مثل جولان.
آن دفعه "سعد حداد" بود و "فيليپ حبيب" و بردران "جميل" كه همدوش "شارون" و سربازانش، عليه لبنان و فلسطين و هرچه مسلمان است بجنگند و از پشت خنجر بزنند به عروس خاورميانه. اما اينبار انگار قرار است خوديها در نقش دشمن ظاهر شوند!
آن دفعه كسي از فالانژهاي "كتائب" انتظار همراهي نداشت؛ اما ايبار همه از "حزبالله" چشم ياري دارند. نكند اين انتظار غلط باشد و چريكهاي حزبالله تحت تاثير رجزخوانيهاي دوستان ايراني خود لبنان و منطقه را بار ديگر اسير يك جنگ تمام عيار كنند.
آيا به راستي ميتوان به دولتي كه توان اداره كشور خود را ندارد و اسير انواع مشكلات داخلي و خارجي است، اميد بست؟
اگر دولتهاي عربي نتوانند جلو حزبالله را بگيرند، ابتكار عمل در اختيار حكومتي باقي ميمانند كه براي دستيابي به انرژي اتمي حاضر است شش ميليارد آدم كره زمين را نابود كند. لبنان كه جاي خود دارد.
